Epifania

Epifania

Dość powiedzieć że uwierzyłem

Są ludzie którzy wiedzą

Którzy istnieją poza powiekami

Którzy jedzą życie łapczywie

Palcami bez konwencji

Którzy przyjmują wraz ze mną

W sobości komunię gwiazd

Łakną promieniującej nocy

Rozdzierają serce bo wiedzą

Że tak właśnie trzeba

Bo jest taka martwa społeczna konieczność

Imperatyw przekraczania

Niczego nie nazywając

Idą myślami –

Takich myśli mi potrzeba

Wetknąć palec w niebo

I nie czekać mrówek cudu

Niewiarygodnych przemian

Znalazłem swój święty kamień

Zderzyłem się z nim i coś powstało

Nie wiem co – ale to żyje

~~ MrCrowley

W stanie zawieszenia

W stanie zawieszenia

Dzisiaj poczułem

Że nad przepaścią

Decyzji nie jestem

sam

Dzisiaj poczułem

Że trzyma mnie dłoń

Niekoniecznie pchająca

W stronę dna

sam

Jednak nie wiem

Czy wybrać ogień

Czy też kamień

W wodę rzuconym

Być

Co ze swego ciała wyrzeźbić

W jakiej postaci tkwić

W stanie zawieszenia

Nie mylą się kroki

Nie chce się jeść ni pić

W stanie zawieszenia

Nie wiadomo – bo i po co –

Jak żyć

~~ MrCrowley

Wyznanie wiary

Wyznanie wiary

W końcu pojawił się deszcz

Zmywa dokładnie stygmaty

Linii papilarnych zostawionych

W przypadkowych miejscach

Mozolnie zmywa historię

Od jutra – z wilgotną twarzą

Wyjdę w nowy wieczór

Ciemniejszy niż kiedykolwiek

Działanie – to nowy mój bóg

Innych bogów mieć nie będę

Na razie – sny przędę – bezpieczne

Wietrznie wieczne

~~ MrCrowley

Przypadek

Przez przypadek posłałem jej uśmiech

Bynajmniej nie dla niej przeznaczony

Przyjęła – list z posmakiem arszeniku

Czuję się winny bo zaszczepiłem w niej

Przypadkowy niepokój

Przypadkową Śmierć

Choć zmieniłem jej harmonogram myśli

Pozwalając na syntezę rzeczywistości

Jednak wdziera się grymas w kąciki ust

Gdy widzę skazę w źrenicy jej oczu

~~MrCrowley