Lustra

Nie odnajduję się już w lustrze
nie odnajduję w nim swojej twarzy
usta zdają się milczeć
oczy zaczynają mówić
a wtedy

wirują trąby powietrzne
zawala się dom publiczny
w nim krzyż spada
a ludzi tutaj nie ma
nie ma modlitwy
nie ma
tylko puste
a właściwie to
ich też już nie ma
tylko

matka trzyma dziecię
trzyma bardzo mocno
w świecie w którym nie ma oklasków
i złotych zębów
dziecko nie płacze
dziecko nie płacze
nie

sutek stanął w gardle
i stanęło serce
w lustra odbiciu
które nazywamy ja


donki chote

Czekanie

Czekanie

Całą noc czekałem

By zobaczyć rankiem

Sine blizny świtu

Ciemne szwy nocy

I pustkę przezierającą

Zębatym cieniem

W głąb mojej wiary

19/20 czerwca 2013

~~ MrCrowley

pod strupem nocy

już cała przestrzeń 

stwardniała pod smołą

i my – świetliste posągi

podajesz mi rękę

wyciągasz zapałkę

smak siarki masz na języku

za moment

wybuchnie

czerwone słońce poranka

L.J. Grafoman

Fantazmaty

Fantazmaty

             Kamilowi Pietrzykowi poświęcam
 

Zobaczyłem dziś Kamila Pietrzyka

W szarym prochowcu na korytarzu

Uniwersytetu

Wyglądał on bez przesady jak Bogart

Jak Ricky ze łzawej i czarno-białej

Casablanki

Jak zawsze niezawodnie z piękną kobietą

Z pulpitu monitora zęby lśniące białe

Szczerząc do mnie

Zauważył mnie – skinął znacząco głową

Gdy wychodziłem odwróciłem się

By sprawdzić czy wciąż na twarzy ma

Ten swój papierowy uśmiech

~~ MrCrowley