Wyciśnięte

rozdawała mirabelki

ustawiliśmy się w rzędzie

głowy schylone

płytkie oddechy

ręce splecione

rumieńce

kosmos był mały

zielony

pachniał rumiankiem

i słomą

słodkość nie była jeszcze słodkością

szczęście nie było szczęściem

czas płynął tylko na zdjęciach

nasiąkaliśmy

cicho tym miejscem

i gapiliśmy się na

ogromne korony drzew

ale nikt nie zauważył

że z roku na rok

mirabelek jest mniej  

L.J. Grafoman

Taka chwila koło czterdziestu trzech minut po północy

Taka chwila koło czterdziestu trzech minut po północy

Ja to korespondencja żołądka i skroni

Bolą skronie bolą – bolą więc myślę

Boli żołądek boli – boli więc żyję

Duszę od egzystencji dzieli długa szyja

Kanał modlitwy kwaśna zgaga

Ich odcisków na moim ciele

Powietrze ma zapach resztek pokarmu

Ukrytych w szczelinkach paradontozy

Spocone dłonie odciski palców stóp

Skroni jeszcze przed chwilą chłonących

Śmierć szyby lustra

I jeszcze ta niezbywalna refleksja

Gdy idę pod kapturem letnich myśli

Że trzeszczy przedśmiertnie we mnie

Ta słaba maszyneria

Że Bóg to myśl

A Ciało to mięso

Człowiek brzmi dumnie

Lecz to tylko eufemizm

By nie mówić: ścierwo

~~ mrcrowley

Poszukujemy grafika, malarza, rysownika...

W A N T E D

Horyzontalni poszukują rysopisa, twarzorysa, w każdym razie osoby parającej się wszystkim, czym da się rysować bądź malować (grafik itp.). 

Po co?

Horyzontalni we współpracy z Biblioteka Śląską w Katowicach pracują nad wydaniem tomu wierszydeł. W tym celu potrzebna jest nam pomoc, która będzie związana z oprawą graficzną tomu oraz ze zmianą dotychczasowego logo naszej grupy.

Wszystkich zainteresowanych prosimy o przesyłanie próbek swoich prac lub jakichkolwiek form zgłoszeniowych na adres:  

HORYZONTALNI@GMAIL.COM

Rozświetlenie

Rozświetlenie

Przylgnąłem do szyby całym ciałem

Prędkość – ścigam źrenicą rozmywającą się paletę barw

Wiosną zakryłem czoło i płatki skroni

Łaknę poznania przemiany rozmotylenia

Lotu źrenic

Smaku krwi

Roztrwonienia siebie w bezkształt świata

Rozejścia się po wszystkich ulicach i ścieżkach

Rozpromienienia się po wszystkich granicach wszechświata

I zamarcia

Z ustami pełnymi

Wieczne zadławienie

Zwielokrotnienie się i zaistnienie w opiłkach powietrza

Tych co opadają delikatnie i miękko – bardziej jak marzenie

Na mój język suchy siny

~~ mrcrowley