Horyzontalni na plaży

Horyzontalni 

w 

Dąbkach.

Poezja na ulicę cz.1

 Wakacje mijają swoim tempem, a Wasi "horyzontalni" przy licznym wsparciu (tym razem Szymona W. - Pozdrawiamy !) nie próżnują szerząc głos poetycki w całej Polsce, świecie i gdzie tylko się da. Oto pierwsze zdjęcie z naszej wakacyjnej akcji "Poezja na ulicę": 

Szukajcie nas w tramwajach, autobusach, miejskich toaletach, słupach i w innych mniej lub bardziej dziwnych miejscach.


horyzontalni

Refleksja piątkowa

Refleksja piątkowa



Jak ja nienawidzę tej poniedziałkowej mantry
                      poniedziałkowego kaca i bólu głowy
                      poniedziałkowego kurwa i ja pierdole
                      poniedziałkowych pokrzywionych min dzieci

krzyku i skowytu
grzmotu miasta
i torpedy samochodów
burzliwych refleksji
po minionym weekendzie
i deszczu żalów a propos tego czego nie zdołałem zrobić

Jak ja nienawidzę tych poniedziałków !

…zwłaszcza gdy myśl wyprzedza czyn.





*spisane w piątek 13 lipca 2012 o godz. 0:00 (czyt. północ) dopijając piwo z sokiem mojej matki i jedząc jogurt (jestem zwykłym człowiekiem)


donki chote

Moje Pornic

Płyniesz do mnie brzuchatymi łonami fal

Mglistą poświatą utkaną z szeptu

W głębinie gardzieli tonie nicość

Strach tak nieodgadniony jak niebo

Gdy wielkie granitowe kobyły

Kołyszą się niepewnie przesuwając się przez nie

Gromkim echem sinych blizn

Stopy smagasz nocnego pielgrzyma

Wędrującego do ust twych głębokich

A z każdą śliny kroplą oczy me dławisz

Czeluścią swą ciemną mętną i wszech-głęboką

A lęk serca zdaje się grzmieć

Tysiącem zatopionych dzwonów

Niechcianych polipów minionego eonu

Wyciągam wzrok ku tobie

Obejmujesz skronie

Odwracam się w swoim obłędzie

Gdzieś w głębi odwiecznej

Lśni moja powieka bielą zwapniałej skroni

~~mrcrowley